Andrzej Pilipiuk "Przyjaciel Cz??owieka"

Rozmawia??am ostatnio z kole??ank�? o ok??adkach; ??e przecie?? nie kupuje si�? ksi�???ek, bo ??adny front maj�?�?? Ale je??li mam by�? szczera, to ja tak kilka ksi�???ek kupi??am I chcia??am w tym miejscu zaznaczy�?, ??e gdybym nawet nie wiedzia??a, co si�? w Przyjacielu Cz??owieka kryje, albo spod czyjej r�?ki wyszed??, to i tak bym go kupi??a,  gdy?? mnie ok??adka totalnie i ca??kowicie zahipnotyzowa??a!

Po tym moim wyznaniu, zastanawiacie si�? zapewne, czy ??rodek r??wnie dobry si�? okaza??? Ot????, z przyjemno??ci�? oznajmiam, ??e okaza?? si�? by�? r??wnie dobry, ba! Lepszy nawet!

W Przyjacielu cz??owieka dostajemy cztery opowiadania, z czego dwa o Doktorze Sk??rzewskim, kt??ry cho�? ju?? leciwy, to wci�??? ostry jak brzytwa umys?? ma. W Duchach Poveglii, pomimo, ??e  nie gra pierwszych skrzypiec, to i tak, dzi�?ki temu, ??e jest, wytwarza si�? klimat, tworz�?cy ca??o??�? idealn�? (tak sobie my??l�?, ??e to chyba moje ulubione opowiadanie; mroczne, szalone, z bohaterami, kt??rym ??yczysz dobrze i za kt??rych trzymasz kciuki).

Tytu??owa historia, natomiast, dotyczy, urastaj�?cych do rangi mych „wyczekiwa??c??w”, si??str Hydropatii i Halucynacji. Ju??, o tym wspomina??am, wiem, ale napisz�? raz jeszcze; ten ??wiat i te pannice winny mie�? jak�??? ksi�???k�? swoj�?, ca??�? najlepiej  Ale tak samo jak nasze harcereczki tak i pan Storm (te?? tu jest!!), nieustaj�?co nieprawid??owo lokuj�?cy swe uczucia, na powie??�? w??asn�? zas??u??y??�?? Albo nie, nie na powie??�?, lecz na zbi??r opowiada?? po??wi�?cony tylko i wy??�?cznie jemu; bo to jest ta forma, kt??ra perfekcyjnie do niego pasuje.

Andrzej Pilipiuk rozwija swoje postacie; to nie jest tak, ??e wci�??? czytamy o tym samym m??odym ch??opaku, kt??ry ma  talent do odnajdywania rzeczy dawno minionych�?? To znaczy, to dalej on, ale dojrzalszy, po przej??ciach w kt??rych mu towarzyszyli??my przy okazji poprzednich tom??w. Pojawiaj�? si�? nawi�?zania, a sam Storm, czy Sk??rzewski dojrzewaj�? i wr�?cz starzej�? si�?… i pi�?kne to jest!

Historie s�? sp??jne, dialogi jak zawsze w punkt, ??wiat przedstawiony, czy to w postaci niewielkiej wysepki, szpitala, Weneckiej uliczki, czy naje??d??anego przez wroga klasztoru, dodaje ka??dej z opowie??ci jakiego?? takiego niezwyk??ego uroku. Troszk�? poszukiwa??, odrobina epidemii, zal�???ek broni masowej zag??ady, sztuczna inteligencja no i fantastyka z tych nieoczywistych, bo przesz??o??�?, przysz??o??�? i tera??niejszo??�? si�? tu objawiaj�? w formach r????nych. W�?tki s�? zaskakuj�?ce, posk??adane w fajny spos??b, plus ok??adka co przyci�?ga�??

Czyli wszystkie sk??adowe tej cudownej, ma??ej formy jak�? jest opowiadanie, s�? tu i do siebie pasuj�?.

Tak naprawd�?, jednak, to najwa??niejsze jest to, ??e Przyjaciela Cz??owieka bardzo przyjemnie si�? czyta; w dowolnym miejscu i o dowolnej porze.

Trawi mnie teraz to niezno??ne uczucie g??odu i lekkiego przera??enia, ??e to koniec, ??e nie wiem kiedy pojawi si�? kolejne tomiszcze… Bo, kojarzycie tak�? scen�?, z film??w, gdy czas p??ynie niezwykle szybko, na jakim?? takim mega przyspieszeniu, a jeden cz??owiek siedzi po??rodku tego ca??ego bajzlu i toczy si�? ta jego rzeczywisto??�? w trybie wolnym, spokojnym i na luzie? W taki stan tylko dobry tekst mo??e cz??owieka wprowadzi�?, a mnie, nieustaj�?co, wprowadzaj�? w niego opowiadania Pilipiuka i… chce wi�?cej!

CzaCzyta�?! KuPrzygodziI??�?Cza!

I pami�?tajcie; gdy w r�?ce Wasze wpadnie mapa do skarbu staro??ytnego, ukrytego gdzie?? tam g??�?boko, g??�?boko, g??�?boko, to, zanim porzucicie ca??y maj�?tek sw??j i dobra wszelakie, zastan??wcie si�?, czy owego skarbu ju?? co?? nie ze??ar??o  Kornik jaki?? na przyk??ad 😉