Micha?? Go??kowski "Komornik. Arena D??u??nik??w. Tom II"

Siedz�? przed „kompem”, patrz�? na pust�? worda stron�? ju?? chyba dwadzie??cia minut i co ciekawe nie dlatego, ??e nie wiem co napisa�?, tylko w??a??nie, ??e wiem, ale dob??r s????w w mym umy??le le??y i kwiczy straszliwie…

Dobra, nic to, jedziemy z tym koksem, a Wy, usi�?d??cie wygodnie i zapraszam na ??rodek filmu; czyli to co konieczne, ale nie dla ka??dego�??

Komornik to jak wiecie genialny pomys?? by?? i ??wietne wykonanie. Idealna trylogia z niespodziewanie spodziewanym i jedynym z mo??liwych zako??cze??, okraszona fantastycznymi biblijnymi potworkami (co to mia??y by�? urocze, ale okaza??o si�?  ??e plazm�? pluj�? i wyka??czaj�? co niekoszerne), gigantyczn�? ilo??ci�? bluzg (co to maj�? swoje miejsce), perfekcyjnie dobranymi i ukszta??towanymi postaciami i tym niesamowitym pi??rem Go??kowskiego co to robi dobrze nawet w smutny dzie??�??

Areny D??u??nik??w mia??o nie by�?, ale sta??a si�?. Jej pierwsza cz�???�? by??a dok??adnie taka jak by�? powinna; abstrakcyjna, cudownie przygodowa i totalnie niepoprawna. Tam dowiedzieli??my si�? jaki jest Autora plan na sam�? opowie??�? i co z czym je??�? b�?dziemy. Drugi tom natomiast to to na co tytu?? wskazuje, czyli docieramy na aren�? i zaczynamy naparza�?.

Nie ma tu zbyt wiele ironii, odniesie?? do tego co w naszej rzeczywisto??ci si�? dzieje; tu rz�?dzi walka. Krew, pot i ??ez tylko brak, ale to dlatego, ??e zanim zap??aczesz to co?? ci�? z areny piachu zmiecie�?? Zatopi�?? Zw�?gli�?? Albo posieka. Walka, walka i walka, przybieraj�?ca form�? teatru, b�?d?? najprawdziwszej z prawdziwej ??mierci. Z broni�?, bez broni, z oliwk�?, JEHOWA, bez oliwki�?? Nieustaj�?ce, dynamiczne i naprawd�? dobre opisy ostrej nawalanki przyjmuj�? tu rol�? wiod�?c�?.

I to by by??o na tyle, bo cho�? taki tom nasta�? musia??, ??eby ten zapalnik, co to wszystko poruszy gdzie?? odpali�? si�? da??o, no i ten gladiatorski ??wiatek opisa�? przy okazji, to przez to brakuje mi czego??�??

Zek si�? zmienia, jego przyjaciele si�? zmieniaj�?, ale to jest tak bardzo t�? walk�? zakryte, ??e schodzi na drugi plan, a ja tak wcale, a wcale nie chce ??eby schodzi??o�?? Co?? nadchodzi, bo nasz g????wny B??g odkrywa w sobie pok??ady przer????nych mo??liwo??ci i jeszcze wp??ywa na ??wiat co to go stworzy?? akurat i rozumie go nawet coraz lepiej, ale ja bym chcia??a ??eby dzia??o si�? wi�?cej, ??eby wi�?cej w tym by??o�?? Takiego lekkiego potraktowania tematu co to si�? go z pozoru lekko traktowa�? nie da. ??eby mniej by??o bluzg??w, a wi�?cej tego konwenans??w ??amania co to je kocha??am (??amanie, nie konwenanse oczywi??cie 😛 ).

Jest tam taki jeden moment, fragment taki co ??amie serce i jest on sam w sobie zaskakuj�?cy, szybki, ale ZA szybki dla mnie, zbyt niespodziewany, za prosty. Z drugiej strony zastanawiam si�?; czy nie w??a??nie na tym polega geniusz Go??kowskiego, ??e to tak musi wygl�?da�?, ??e kiedy ??mier�? mo??e spotka�? ci�? ka??dego dnia, w ka??dej sekundzie, to nie ma co si�? cacka�?, nie ma co si�? NIE spodziewa�?- ??e ta dynamika powie??ci musi by�? fabularnie udokumentowana?

Arena D??u??nik??w nie porwa??a mnie tak jak my??la??am, ??e mnie porwie. Rozumiem jednak jaki kawa??ek rzeczywisto??ci Autor chcia?? nam pokaza�?, czym si�? pobawi�? i jak zmusi�? Zeka do zastanowienia si�? nad pewnymi sprawami, ot tak ??eby w ko??cu pouk??ada?? to sobie, albo przynajmniej zobaczy?? jak si�? pouk??ada samo.

Czeka�? b�?d�? na cz�???�? trzeci�?, czeka�? b�?d�? bardzo, bo zako??czenie dw??jki daje nie nadziej�? a pewno??�?, ??e teraz to ju?? grubo, albo wcale; zaczyna si�? pocz�?tek ko??ca, tylko, ??e ten koniec, cho�? zapewne si�? wydarzy to totalnie jest jednak niewiadomy.

CzaCzyta�?, bo cho�? walka to dla mnie za ma??o, to jednak jej wynik, ciekawi bardzo…