Andrzej Pilipiuk "Czarna G??ra"

Zdarza si�? czasem, ??e nawet ksi�???kolub ma trudny czas i�?? blokada czytelnicza go dopada. Wiecie, trudno wtedy znale??�? sobie miejsce, zaczyna si�? co?? czyta�?, ale nie do ko??ca wchodzi, gdzie?? znika przyjemno??�?, no i jedyny ratunek w takiej sytuacji to jest jakie?? uderzenie giganta; takie BUM co to wci�?gnie, przyt??oczy i zachwyci fabu??�?.

Dzi�?ki, wi�?c niech b�?d�? duchom wszelakim, ??e mnie w chwili takiego zw�?tpienia Czarna G??ra w r�?ce wpad??a, bo obudzi??a czytelnicze kubki me smakowe na ca??ego i  podarowa??a pi�?�? niezwyk??ych opowie??ci.

Zaczyna si�? wszystko od Sk??rzewskiego, jednak??e na etapie m??odzie??czym, jeszcze przed studiami medycznymi; wyrusza on w podr???? w poszukiwaniu z??ota, a znajduje m�?drego towarzysza i walk�? z�?? niezwyk??�? przypad??o??ci�?. Musz�? si�? Wam przyzna�?, ??e pomijaj�?c ??wietn�? akcj�?, to Czarna G??ra uj�???a mnie tym, ??e przedstawia doktora jako dobrego cz??owieka, a w dzisiejszym ??wiecie takich bohater??w nam potrzeba. Obserwujemy go, patrzymy jakie podejmuje decyzje i z ka??d�? chwil�? lubimy coraz bardziej.

Storma dostajemy w wydaniach dw??ch i tu ju?? jest l??ej i zabawniej. Nie no oczywi??cie ??ledztwa s�? fascynuj�?ce, zagadki wci�?gaj�?ce, a fakty o czasach minionych pouczaj�?ce, ale jednak jak Robert nawywija, czy wejdzie gdzie?? gdzie nie trzeba, to si�? dzieje�?? Wi�?c spodziewajcie si�? walki, artefakt??w, manifestacji i�??. Stra??y miejskiej w wersji tej najpaskudniejszej. A humor w dialogach rozbawi Was do ??ez; zar�?czam!

Grom to natomiast takie opowiadanie w kt??rym Pilipiuk bawi si�? histori�? i robi to genialnie, bo nie tylko przedstawia alternatywn�? wizj�? przysz??o??ci, ale te?? dok??adnie wskazuje jej przyczyn�?, przebieg i skutki. Lubi�? takie szczeg??liki, dopieszczone opowie??ci, w kt??rych czu�? zar??wno wiedz�? jak i przeolbrzymi�? wyobra??nie ich Tw??rcy.

A na koniec w�?tek w??osko- polski czyli Malwina i Antonio, kt??rych poznali??my ju?? bli??ej w Przyjacielu Cz??owieka i kt??rzy, skradli moje serce. W Jesiennym Sztormie przyczyn�? jest Vivaldi, t??em Wenecja a konsekwencj�? spotkanie i jest to ??wietne po??�?czenie mrocznej opowie??ci fantasy z przygod??wk�? w starym dobrym stylu. Ci�???ka atmosfera i gondolier kt??ry sprowadza to co nieuniknione to jak si�? okazuje przepis na idealny fina??.

Autor bawi si�? bohaterami, pokazuje nam ich z przer????nych stron i czas??w, a co ju?? kompletnie cudowne, przeplata ze sob�? ich losy. Wielk�? przyjemno??�? sprawia odkrywanie tych po??�?cze?? i wydobywanie z w�?tk??w ich drugiego dna.

Zanurzy??am si�? w ??wiecie kr??tkich form, poczynaj�?c od wigilijnego klimatu, a ko??cz�?c na cyberpunkowej wizji ??wiata. Andrzej Pilipiuk to Autor, kt??ry w mojej g??owie jako mistrz opowiada?? w??a??nie, zajmuje miejsce w czo????wce i wcale, a wcale si�? nie nudzi�?? Szczerze m??wi�?c z tomu na tom wci�?ga mnie w sw??j ??wiat coraz bardziej przyci�?gaj�?c innym spojrzeniem na fantastyk�? i mrocznym klimatem.

Gdy po Weneckich wodach rozejdzie si�? d??wi�?k melodii, kt??rej pi�?kno oszo??amia, wyczekujcie przybycia przewo??nika, kt??ry zabra�? Was mo??e ju?? jedynie w ostatni�? podr????�??

CzaCzyta�?! Koniecznie!