Angus Watson �??Umrzesz kiedy umrzesz�?�

Kiedy bior�? w swoje ??apy pierwszy tom trylogii Autora mi nieznanego, to odczuwam lekki niepok??j. Kiedy na dodatek ten tom nie jest tomem a tomiszczem (ponad 670 stron) to ju?? wpadam w lekk�? paranoj�?; no bo wiecie, pojawia si�? to cholerne, wwiercaj�?ce si�? w m??zg pytanie; a co je??li mi si�? nie spodoba? M�?czy�? si�? z tak�? knyg�?? No, ale tak ju?? mam, ??e ciekawo??�? zwyci�???a i w przypadku ksi�???ek wszelakich, dodatkowo, jaka?? taka odwaga we mnie wst�?puje, wi�?c bior�? i�?? b�?dzie co ma by�?.

Tak te?? by??o z Umrzesz kiedy umrzesz; i co? Czy op??aci??o si�? ryzykowa�?; zapytacie. A ja odpowiem- to zajebisty kawa?? fantastyki, z tak olbrzymi�? mas�? fun�??u, ??e nie pozostaje mi nic innego, jak tylko odpowiedzie�?; TAK!!.

Sama historia dotyczy plemienia Wiking??w, kt??rzy wyl�?dowali w Ameryce P????nocnej i tak to ju?? si�? dziwnie wydarzy??o, ??e opiekowali si�? nimi „lokalsi”, ale opieka ta by??a pod warunkiem, ??e nasza dzielna blond ekipa nie opu??ci wyznaczonego terenu; tutaj w gr�? wchodzili Bogowie i takie tam. No dobrze, ale idziemy dalej; wi�?c nasi Wikingowie sobie ??yj�?, troszk�? si�? rozleniwiaj�?, godz�? na to co dostaj�? i jest im, c????, przyjemnie i wygodnie. Niestety pojawia si�? pewna Cesarzowa, do tego dochodzi jeszcze przepowiednia o zag??adzie poczynionej przez Grzybolud??w i tak od ziarnka do ziarnka wychodzi na to, ??e trzeba si�? przybysz??w pozby�? poprzez wybicie ich co do jednego.

Jak si�? domy??lacie jest jeden g????wny, wiod�?cy bohater; czyli niejaki Finnbogi (niezbyt rozgarni�?ty m??odzieniec w pe??ni i ca??kowicie zakochany w kumpeli), ale opowie??�? jest tak skonstruowana, ??e patrzymy na wydarzenia nie tylko z jego punktu widzenia, ale tak??e, pod�???amy ??ladem ??cigaj�?cych go (i jego wsp????plemie??c??w) Owslanek (elitarna dru??yna walecznych kobiet, posiadaj�?ca ponadprzeci�?tne cechy i umiej�?tno??ci)�??

Postacie s�? po prostu super; ich prostota i podej??cie do ??ycia, czy ??mierci jest tak zabawne, ??e czasem a?? trudno si�? nie rozchichota�?. Historia obfituje w opowiastki, dialogi, wydarzenia, wykreowane przez Watsona w taki spos??b, kt??ry to powoduje, niemo??no??�?, wr�?cz oderwania si�? od niej; to po pierwsze. A po drugie, nie da si�? nie polubi�? poszczeg??lnych bohater??w. To nie jest tak, ??e oni wszyscy s�? pozytywni, no nie, ale ta ich rozbrajaj�?ca naturalno??�? rozczula, prza??ny humor rozk??ada na ??opatki a sama fabu??a jest na tyle interesuj�?ca, ??e ciekawo??�? prowadzi nas p??ynnie do fina??u.

S�? elementy smutne i zastanawiaj�?ce, plus odrobina magii i fantastyki, kt??re to jednak stanowi�? jedynie t??o dla samej przygody. Zwrot??w akcji mamy kilka i zaskakuj�?, bo s�? mocno niespodziewane.

Opisy walk, tortur, lub.. hmm… rzezi, bardzo sugestywne i mocne. Bywa, ??e troch�? obrzydliwe, ale ??adnie wpasowuj�? si�? w fabu??�?.

Dobrze zarysowane jest samo wsp????istnienie cz??onk??w plemienia; to kto odpowiada za co i czym powinien si�? zajmowa�?, no a potem, w kolejnym etapie, zaburzenie tego porz�?dku poprzez now�? sytuacje i potrzeb�? opuszczenia ziem, wi�?c i dobrze znanej rzeczywisto??ci. Ciekawie si�? to ??ledzi i obserwuje zmiany w poszczeg??lnych postaciach.

Na swej drodze Finn, wraz z plemieniem, spotyka inne osady, inne wierzenia, czy ekipy i r????nie si�? to dla niego ko??czy; ale wyobra??cie sobie dwie wrogie armie, kt??re wypuszczaj�? przed bitw�? swych przedstawicieli na kr??tka pogadank�?�?? no i pogadanka trwa, przyw??dcy wracaj�? do swoich i jeden oznajmia ekipie; no wiecie, to spoko kole??, no ale tak ju?? musi by�?, ??e s�? zmuszeni nas pozabija�?, to ustawcie si�?, pog??d??cie ze ??mierci�? i „napierdalamy” (wybaczcie wulgaryzm, ale w powie??ci jest ich sporo i oddaj�? sytuacj�?). No, taka jest w??a??nie ta ksi�???ka; tak jest napisana. Czy da si�? nie za??mia�?; no cholera, nie da si�?. Albo! Rozkmina nad martwym kumplem, kt??ry le??y na wysepce, go??ym zadem do g??ry�?? no niby smuteczek, ale ten nieopalony fragment ty??ka skupia ca??�? uwag�?�?? Dzieje si�? tu wiele takich dziwnych rzeczy i, pomimo, ??e czasem nie powinny, to bawi�? okrutnie 😀

Fina?? jest gruby! Stanowi tak??e zapowied?? tomu drugiego, wi�?c�?? ja ju?? wiem, ??e b�?d�? czeka�? z niecierpliwo??ci�?.

Umrzesz kiedy umrzesz to prza??na, hardcorowa przygoda, kt??ra stanowi mi??y odpoczynek od literatury ci�???kiego kalibru i zapewnia genialn�? rozrywk�?; pozwala odpocz�?�?, po??mia�? si�? i potowarzyszy�? jednej (tak naprawd�? to dw??m, ale…) z najbardziej pokr�?conych ekip o jakich do tej pory czyta??am!

CzaCzyta�?! A jak ju??, b�?dziecie mie�? do??�?, to no, wiecie�?? umrzesz kiedy umrzesz, wi�?c no nerw!  I bawcie si�? dobrze 😀