Jan Waletow �??Dzieci Martwej Ziemi�?�

Uwielbiam fantastyk�? w wydaniu rosyjskim i ukrai??skim, chyba dlatego, ??e Autorzy pisz�? w ten podobny, do moich polskich ulubie??c??w, spos??b. Mia??am w ??apach Wied??minopodobne ksi�???ki, opowiadania, czy historie o smokach. Potem, z tego wszystkiego wy??oni??y si�? kataklizmy, wojny, wybuchy i nagle, zaistnia??o Metro Glukhovskiego! No wi�?c, gdy zobaczy??am Dzieci Martwej Ziemi, czu??am, ??e to mo??e by�? to; kolejny dobry przystanek nad uzale??niaj�?cym postapo.

C????, jedno mog�? stwierdzi�?, Waletow potrafi pisa�?. Ma dobry styl, ale niestety przedobrzy??…

Dzieci zaczynaj�? si�? od akcji rodem z sensacyjnego filmu; strzelanina w szpitalu; ??wietnie opisana, krwawa i trzymaj�?ca w napi�?ciu. Kilkana??cie stron p????niej akcja, nagle, przenosi si�? na Ziemie Niczyje i tam spotykamy dawno niewidzianych przyjaci????, by po chwili, przenie??�? si�? do opowie??ci Pirogowa o jego spotkaniu z Agafi�?�?? a potem? Potem to ju?? ci�???ko si�? po??apa�?.

Fabu??a zaczyna si�? zap�?tla�?; Ali Baba i transakcja z berylem, wspomnienia z czas??w pracy dla wywiadu, wielcy politycy, dzieci Kupiszcza, podchody, zdrady�??  jest tego mn??stwo i przez to, niestety, bardzo trudno si�? to czyta.

Szczerze m??wi�?c, autor m??g??by spokojnie zrobi�? z tej jednej ksi�???ki trzy (je??li nie wi�?cej); by??yby ??atwiejsze w odbiorze i czytelne, a przy tak olbrzymim nagromadzeniu pomys????w, spokojnie, wystarczy??oby mu materia??u. Bo Waletow ??wietnie pisze; opisy politycznych rozgrywek s�? dok??adne i dopracowane, spiski goni�? spiski i to wszystko ma sens, tylko, ??e cholera, nie mo??na si�? w tym odnale??�?!

Zaznaczasz co??, wracasz do tego, ale nagle w�?tek si�? urywa i pojawia si�? zupe??nie inny czas i inne miejsce. ?�apa??am si�? na tym, ??e nie mia??am poj�?cia gdzie jestem i o co chodzi. Nie potrafi??am z??apa�? sensu, wyodr�?bni�? g????wnej linii czasowej i szczerze, doprowadza??o mnie to do sza??u.

S�? tu tak??e takie fragmenty jak np. rozmowa Siergjewa z Agafi�?, jak opisy ??wiata po katastrofie, tak plastyczne i genialne, ??e a?? czu�? by??o smr??d zgnilizny (i to wszystko z powodu ma??ego kubka z Kubusiem Puchatkiem), jak plan ucieczki z wozu prowadzonego przez S??jk�?,  wr�?cz wybitna rozgrywka przy kolacji u Blinowa, czy wreszcie opis zachowania pani Neonili Iwanownej�?? i w??a??nie to wszystko, pomimo, ??e cz??owiek m�?czy si�? jak pot�?pieniec, gubi i wkurza, zmusza??o mnie do doko??czenia ksi�???ki.

??wiat??w przedstawionych jest kilka i zale??�? od cz�???ci opowie??ci w kt??rej w??a??nie jeste??my.

Bohater??w jest mn??stwo i poznajemy ich na r????nych etapach znajomo??ci (b�?d?? zale??no??ci) od Siergiejewa. Widzimy zmiany jakie w nich zasz??y, cz�?sto paskudne charaktery a niekiedy ch�?�? sp�?dzenia ostatnich chwil w spos??b na tyle godny, na ile pozwala na to rzeczywisto??�? Ziem Niczyich. Te kontakty mi�?dzy ludzkie s�? bardzo dobrze opracowane i robi�? wra??enie. Jednak to chyba w??a??nie skupienie si�? na relacjach i zachowaniach zgubi??o Autora, bo np. walki jest niewiele, ale jak ju?? si�? pojawia, to buduje klimat i zaskakuje dobrym warsztatem. Gdyby by??o jej wi�?cej, ksi�???ki nie da??oby si�? od??o??y�?.

No dobra, ale czy warto? Bardzo trudno si�? przez Dzieci Martwej Ziemi przechodzi. Ci�???ko si�? czyta, gubi i od czasu do czasu odk??ada ksi�???k�? na bok, ??eby z??apa�? oddech i spr??bowa�? si�? zastanowi�? o co w og??le chodzi. Ale to �??dobre�?� pi??ro,  zasia??o we mnie tak�? male??k�? iskierk�? nadziei, ??e mo??e, kto?? tym Waletowem pokieruje i wska??e mu co jest nie tak. ??e mo??e, te nieko??cz�?ce si�? retrospekcje zaczn�? uk??ada�? si�? w logiczn�? ca??o??�? a sama historia nagle zyska dobry kszta??t i rozwi�?zanie. Bo pomimo, tych wszystkich minus??w, kiedy si�? pojawi, si�?gn�? po kolejn�? cz�???�?, z nadziej�?�??

W historii jest du??y potencja??, w Autorze, jeszcze wi�?kszy i oby nie zosta?? zmarnowany.