Maggie Stiefvater �??Przekl�?ci ??wi�?ci�?�

Zaczynam pisa�? t�? recenzj�? drugi raz i ca??y czas zastanawiam si�? czy jestem w stanie odda�? to co w Przekl�?tych ??wi�?tych si�? znajduje, r??wnocze??nie nie zdradzaj�?c zbyt wiele z uroku, kt??ry bezsprzecznie, ma w sobie ta powie??�?.

Musicie wiedzie�?, ??e nie ma tu wiele z tej m??odzie??owej fantastyki, kt??rej na rynku jest teraz sporo. Bo tutaj, bardziej czuje si�? niesamowit�? nostalgi�? i co?? takiego, jednocze??nie chwytaj�?cego za serce i z drugiej strony, dra??ni�?cego, dziwnym spokojem od kt??rego, w nowych, zazwyczaj dynamicznych i wartkich powie??ciach,  ju?? si�? odwyk??o.

Trzon historii to rodzina Soria; rodzina ??wi�?tych do kt??rych z ca??ego kraju przybywaj�? p�?tnicy w oczekiwaniu na cud, kt??ry maj�? nadziej�?, odmieni ich ??ycie�?? No i cuda si�? tu zdarzaj�?, nie s�? one jednak tak oczywiste ani tak proste jak oczekuj�? obdarowani, za to nios�? ze sob�? potrzeb�? pozbycia si�? mroku i wi�???�? si�?, cz�?sto, z pr??b�?, kt??ra mo??e sprawi�?, ??e zaczyna si�? patrze�? na dotychczasowe problemy �??z zupe??nie innej perspektywy�?�.

Stiefvater prowadzi fabu??�? powoli i z takim namaszczeniem, ??e czasem, ma si�? wra??enie, ??e wszystko idzie, wr�?cz zbyt wolno. J�?zyk jest prosty i sama historia, pomimo wplecionych legend i wierze??, r??wnie?? przyci�?ga prostot�?. Jednych mo??e to dra??ni�?, innych zachwyca�?, ale mnie poruszy??o, bo ja, tak ca??kowicie JA uwa??am, ??e Przekl�?ci ??wi�?ci s�? histori�? o r????nych obliczach mi??o??ci i o tym, ??e ta mi??o??�? niby tak oczywista, wcale oczywista nie jest i jeszcze, ??e trzeba troch�? powalczy�? by by??a tak�?  z kt??rej wydobywa si�? ca??e jej  pi�?kno. I tak chyba jest te?? z t�? ksi�???k�?, bo trzeba si�? w niej od czasu do czasu przedziera�?, przez te wolne fabularnie momenty, by m??c, p????niej, doceni�? ca??y jej urok.

Postacie napisane fajnie z du??�? dba??o??ci�? o szczeg????y. Bardzo charakterystyczne i stanowi�?ce przekr??j przez ca??e spo??ecze??stwo; mamy tu wi�?c osoby szczere do b??lu i prostolinijne, zakocha??c??w, gadu??y, choleryk??w, milczk??w�?? no ca??e spektrum osobowo??ci z mocno zarysowanymi cechami charakteru. Sami Soria, pomimo swej ??wi�?to??ci s�? lud??mi, troch�? zagubionymi i mocno nieidealnymi, wi�?c nie ma tu miejsca na ??aden bana??.

P??ynie z tej powie??ci nauka i takie zmuszenie do przemy??lenia tego dok�?d zmierzamy, co w ??yciu naprawd�? jest wa??ne i, ??e czasem trzeba podj�?�? ryzyko, by by??o dobrze, nie tylko dla nas, ale i dla ludzi, kt??rzy nam towarzysz�?.

Elementy fantastyczne pi�?kne i pachn�?ce starymi legendami. Zachwycaj�? opisy cud??w�?? to co dziej�? si�? z niekt??rymi p�?tnikami jest niezwykle plastyczne i przepe??nione magi�?, wi�?c wyobra??nia pracuje na wysokich obrotach.

??wiat przedstawiony, surowy i prosty, zwi�?zany przede wszystkim z pustyni�?, stanowi idealne t??o dla tak barwnej opowie??ci.

CzaCzyta�?, bo jest inna, ma w sobie nostalgiczny czar i niesie ze sob�? prawdy, kt??re pomimo, ??e oczywiste, s�? ju?? cz�?sto, przez nas, niestety, zapominane…

A gdy us??yszysz pohukiwanie sowy, b�?d?? trzepot jej skrzyde??, wiedz, ??e gdzie?? w??a??nie zdarzy?? si�? cud… albo dwa