Maja Lidia Kossakowska �??Upi??r po??udnia�?�

Za ka??dym razem, gdy podejmuje si�? recenzji ksi�???ki Mai Lidii Kossakowskiej, to nie do??�?, ??e u??ywam podobnych okre??le??, co dziwne jest samo w sobie, bo opowie??ci s�? totalnie r????ne (jedne bawi�?, inne pora??aj�? genialn�? przygod�?, kreacj�? ??wiata, podej??ciem do fantastyki, czy pi�?knem jakim??, takim m�?drym), to na dodatek, zazwyczaj, ju?? od pierwszych powie??ci strony, buduje sobie obraz tekstu, kt??ry napisz�?�?? A tu si�? pojawi?? Upi??r Po??udnia, z t�? swoj�? odjechan�? ok??adk�? i�?? Tym razem by??o jako?? inaczej.

Opowiadania s�? cztery, plus preludium i epilog. Temat przewodni? C????- upa??. Dla mnie, wiecznego pasa??era komunikacji miejskiej w Krakowie, upa??, ten gramol�?cy si�? do najg??�?bszych duszy zakamark??w i skraplaj�?cy pot w najdziwniejszych cia??a miejscach, to normalka; jednak??e! Spos??b w jaki podesz??a do niego Autorka zmusi?? mnie do ponownego zag??�?bienia si�? w temat i spojrzenia na niego z zupe??nie nowej, perspektywy.

Ka??da z historii ma inny klimat; jedna dotyczy cz??owieka bez pami�?ci, kt??ry, wydawa�? by si�? mog??o, wcale owej pami�?ci odzyska�? nie chce. Kolejna opowiada o korespondencie wojennym, co to  zmierzy�? si�? musi, nie tylko z koszmarem dawnych prze??y�?, ale i z powrotem do kraju, bez kt??rego jego ??ycie wydawa??o si�? by�? puste. No i jest jeszcze rewolwerowiec z tragiczn�? histori�? i komandos, kt??ry trafi?? gdzie??, gdzie nic nie jest pewne�??

Dialogi, tak bardzo w punkt i tak mocno pasuj�?ce do ka??dej z wypowiadaj�?cych je postaci; postaci cholernie charakterystycznych i zapadaj�?cych w pami�?�?.

??wiaty przedstawione? Idealnie wdro??one w opowie??ci, podbijaj�?ce p??ynno??�? fabu??y (??wietnie skonstruowanej, buduj�?cej napi�?cie) i stwarzaj�?ce dla niej perfekcyjne ??rodowisko.

Ach, a ten b??l i smutek mieszaj�?ce si�? z jakim?? przedziwnym, melancholijnym, ale r??wnocze??nie ostrym i mrocznym czym??? Bajka.

Moment??w zabawnych malutko, za to tych brutalnych ca??kiem sporo, no i sama fantastyka; fantastycznie dziwna i magiczna.

Upi??r po??udnia napisany jest precyzyjnie, bo ka??de s??owo znajduje si�? na swoim miejscu, ka??dy opis przyt??acza (gdy akurat przyt??acza�? powinien), fascynuje i wci�?ga�?? Ale takie inne to wci�?ganie, bo ja, po prostu, si�? przy czytaniu nam�?czy??am. I nie wiedzia??am co ze sob�? zrobi�?; pierwsz�? ksi�?g�? mordowa??am tydzie??- tydzie??! Ale nie mog??am mordowa�? jej przesta�?, jakby ??wiat m??wi??; ej, ty, to nie dla ciebie! Wr??�? przed biurko, klikaj swoje cyferki i tak nie za??apiesz�?? A ja, z uporem maniaka, przesta�? nie chcia??am i brn�???am, brn�???am, a?? sko??czy??am i wtedy przysz??a ksi�?ga numer dwa�?? I posz??o ju?? ??atwiej. Przy trzeciej, nie mog??am przesta�? czyta�?, a czwart�?, to nie do??�?, ??e ze??ar??am to jeszcze tak mi si�? spodoba??a (Czas Mgie?? to arcydzie??o!), ??e nie mog??am przesta�? o niej opowiada�?. Nie my??lcie jednak, ??e pierwsza ksi�?ga jest kiepska- nie! Ona, po prostu, jest trudna, ale nie mo??na przesta�? jej czyta�?�?? To niezwyk??e, dziwne uczucie, ten czytelniczy trud… Dziwne, ale przede wszystkim jednak, niezwyk??e.

A! I jeszcze, ta potrzeba przemy??lenia wszystkiego. Zbadania tych opowie??ci po raz kolejny, zastanawianie si�? czy to co by??o ci�???kie, nast�?pnym razem ods??oni drugie dno? A mo??e oka??e si�? by�? czym?? zupe??nie innym, prostszym? Takie przyci�?ganie tu znajdziecie, kt??re wcale nie zniknie po przeczytaniu ostatniej strony- nie b�?dzie ??atwo i milusio, ale za to, b�?dzie dobrze, p??ynnie, m�?drze i jeszcze na dodatek, czyta�? b�?dziecie o rzeczach wa??nych i takich co to w zwyczaju maj�? do my??lenia zmusza�?… oj, a mnie, to one, zmusi??y, tak przez Z du??e..

Czujecie ten ??ar? To nie s??o??ce jakie??, nie upa?? codzienny, to trawi�?cy Was p??omie??, kt??ry roz??arzy si�? na nowo, za ka??dym razem, gdy Upi??r Po??udnia do Was powr??ci… A powr??ci na pewno, bo nie jest z tych co odpuszczaj�? ot tak�?? On wpija si�? g??�?boko, zostawiaj�?c cz�?stk�? tej niezwyk??o??ci, by zosta�? z Wami ju?? na zawsze…

CzaCzyta�?!