Micha?? Go??kowski �??Chwa??a�?�

O Wielkiej Wojnie, Micha?? Go??kowski, podczas spotka?? autorskich, m??wi z takim namaszczeniem, ??e si�?gaj�?c po B??oto, wiedzia??am, ??e to musi by�? dobre. I by??o, nawet wi�?cej, powali??a mnie ta ksi�???ka, nie tylko dobr�? fabu??�? i stylem,  ale, przede wszystkim, niezwykle mocno, oddzia??uj�?cymi na wyobra??nie obrazami; na tyle mocno oddzia??uj�?cymi, ??e musia??am zrobi�? sobie przerw�? przed Chwa??�?, a kiedy w ko??cu si�? za ni�? wzi�???am, to okaza??o si�?, ??e owa przerwa potrzebna nie by??a, bo otrzyma??am co?? zupe??nie innego od tego czego si�? spodziewa??am…

Kapitan Reinhardt wreszcie ma pod sob�? Marlene, a towarzyszy mu ekipa kt??ra osta??a si�? z  nies??awnej kompanii karnej�?? Misja owiana jest tajemnic�?, przygotowania daj�? ch??opakom troch�? w ty??ek a w tle trwaj�? zakulisowe rozmowy o wykorzystaniu nowego gazu bojowego i�?? przyw??dztwa.

Nie ma tu ju?? brni�?cia przez okopowe b??oto, nie ma koni poparzonych przez gaz, nie ma syfu, brudu i tego straszliwego, przejmuj�?cego uczucia niepokoju kt??ry towarzyszy?? mi podczas pierwszej cz�???ci Stalowych Szczur??w. No, ale ba! Przecie?? nasta??a era sterowc??w! Nie by??o wi�?c szans, ??eby klimat ksi�???ki by?? ten sam�?? Tutaj, cz??owiek, bardziej skupia si�?, nie na obrazach, a na swoistej przygodzie, kt??ra toczy si�? w szybkim i dynamicznym tempie; w�?szymy, wi�?c spiski, grzebiemy w tajnych skrytkach, czekamy na rozwi�?zanie zagadki no i walczymy, cho�? tym razem w powietrzu. Kule ??wistaj�? przy uchu, no??e i palce id�? w ruch i naprawd�?, sporo si�? dzieje.

Czyta si�? ekspresowo. A przez ten sterowcowy klimat jest tak jako?? rze??ko i l??ej. Lecz, nie zapominajmy, ??e ??mier�? czyha, oplataj�?c niekt??rych swymi ramionami�??

Przyja???? i oddanie, na wojnie, nabieraj�? zupe??nie nowego znaczenia. Dlatego te?? czytaj�?c Chwa??�?, trzyma si�? kciuki za tych ludzi, kt??rzy ??yj�? i walcz�? wsp??lnie; chcesz ??eby przetrwali razem, ??eby to co ju?? przeszli, mogli, kiedy?? tam, wsp??lnie wspomina�? przy w??dce w knajpie�?? ale jak to na wojnie, nigdy nie wiesz co si�? wydarzy i kt??re, z tych genialnie przedstawionych przez Autora relacji, przetrwaj�? do ko??ca.

Ach, no i jest jeszcze spotkanie ??o??nierzy z lokaln�? ludno??ci�?, kt??re stanowi, niezwykle przejmuj�?cy, fragment powie??ci. Pokazuje nam jak r????nie ludzie patrz�? na�?? innych ludzi, jak czasem ??atwo jest, z jednej strony, zatraci�? cz??owiecze??stwo a z drugiej pokaza�? t�? swoj�? prawdziw�?, nie zmienion�? okrucie??stwem twarz- cho�? to w??a??nie owego okrucie??stwa wymaga od nas ta konkretna chwila.

Obrazy widziane przez Reinhardta, podczas jego spotka?? ze ??mierci�?, wci�??? przenikaj�? do szpiku ko??ci. Kostucha przyobleka si�? w elementy wojennego wyposa??enia i m??wi�?? m??wi m�?drze i prawdziwie, a Kapitan, c????, pod�???a za ni�? jak za star�? przyjaci????k�?�??

Czy akcja Reinhardta zako??czy Wielk�? Wojn�?? C????, tego dowiecie si�?, tylko, czytaj�?c Chwa??�?!

Flammender Ruhm!!! I za Kapitanem ! Cho�?by w chmury…

CzaCzyta�?