Marta Kisiel "P??acz"

Pozamykani w domach z najbli??szymi uczymy si�? ich na nowo i nie zawsze jest tak kolorowo jak by??my chcieli. Gdy spada na rodzin�? co?? ci�???kiego, jaka?? prawda, b??l, czy skrywana tajemnica, to czasem si�? ta rodzina musi na troch�? od siebie odsun�?�?, rozjecha�? gdzie?? po ??wiecie, by potem, za jaki?? czas, chcie�? do siebie powr??ci�? i to w tym najwa??niejszym momencie�??

W najnowszej powie??ci Marty Kisiel, w??a??nie podczas takiego rozstania, dopadamy panny Stern, a zaraz za nimi zjawiaj�? si�? by??e Mojry, Karolek, Gerd, j�?ki i trzaski�?? i si�? zaczyna.

Pocz�?tek troszk�? leniwy, ale po chwili akcja rusza z kopyta. Jest tajemnica, s�? narady, poszukiwania, odkrycia i bywa cz�?sto zabawnie, bo jak Matylda co?? powie, to pierwsza pojawia si�? my??l, ??e chyba nale??y si�? obrazi�?, by potem o??wieci??a nas jednak my??l numer dwa; u??miechnij si�? i p�?d?? dalej D??usi daje nieustaj�?co czadu i nie mo??na jej nie lubi�?.

Ach, no i jest jeszcze Czas, w kt??rym to mo??na nie tylko zaton�?�?, ale te?? si�? zagubi�? i to wcale nie na kr??tki moment. Musz�? si�? Wam przyzna�?, ??e uwielbiam ten motyw- pozbawiony cukierkowato??ci, taki przemy??lany i ba??niowy; w stary, dobry i straszny spos??b, jak siostra Kopciuszka, ale nie ta tylko z paskudnym charakterem, ale przede wszystkim, z obci�?t�? pi�?t�? 😉

Autorka fajnie ??ongluje gatunkami, bo jest i odrobina krymina??u i przyjemny powiew fantastyki z odrobin�? horroru.

Samego miasta nie ma ju?? tak du??o, bo tym razem mkniemy w kierunku G??r Sowich i dowiadujemy si�? co nieco o ich historii. To jedna z tych powie??ci, po kt??rych sko??czeniu (je??li nie w trakcie) zaczyna si�? szuka�? r????nych miejsc i zdarze??, by dowiedzie�? si�? o nich jak najwi�?cej i sprawdzi�? co by??o fikcj�?, a co prawd�?.

Dialogi jak zawsze cudne, poczynaj�?c od pokrzykiwa?? co poniekt??rych a ko??cz�?c na ??aci??skich sentencjach.

Fabu??a kupy si�? trzyma, ??adnie i sp??jnie mknie do przodu. A fina???  Cykl Wroc??awski ko??czy si�? P??aczem i jest to taki p??acz, kt??ry najbardziej lubimy u Autorki; smutno- nostalgiczny, prze??o??ony ??miechowym dodatkiem

Ech, tak to ju?? jest, ??e jak cz??owiek znajdzie na ksi�???kowych kartach to co mu si�? tam kiedy?? przydarzy??o, albo co darzy mu si�? ca??y czas, albo tylko czasem mu si�? darzy ( 😛 );  to czyta si�? lepiej i jako?? tak na serduchu przyjemniej�?? Mnie tak przy P??aczu pacn�???o przy rozmowie o nale??nikach i pierdzioszkach i by??o to uczucie jedyny w swoim rodzaju. Mam nadzieje, ??e i Wam uda si�? znale??�? w tej serii jaki?? siebie fragment, po??egnanie, czy przyjaciela dobrego�??

Skoro ok??adka tak wci�?ga, to pomy??lcie co mo??e by�? w ??rodku!

CzaCzyta�?! CzaZaton�?�?!